Heilige Roomse Rijk (962-1806)

Vlag Heilige Roomse Rijk 1667-1670 uit het Rijksmuseum
Het Heilige Roomse Rijk was een rijk in Centraal-Europa en omringende gebieden. ‘Rooms’ betekent in dit verband zowel ‘romeins’ als ‘gelegitimeerd door het hoogste kerkelijke gezag in Rome’. De keizer werd gezalfd en gekroond door het hoofd van de Kerk, de paus. Het was een politiek verband van wereldlijke en kerkelijke gebieden die direct of indirect onderworpen waren aan de soevereiniteit van de Rooms-Duitse keizer of koning.

Het Duitse koningschap bestond van 911 tot 1806. De koning van Duitsland was een voor het leven gekozen functionaris, die de eenheid van het Oost-Frankische Rijk, bestaande uit Beieren, Franken, Lotharingen, Saksen en Zwaben, moest symboliseren en behartigen. Vanaf 962 lieten de gekozen Duitse koningen zich tevens door de paus tot keizer kronen van het Heilige Roomse Rijk. Het was dus geen erfelijk koningshuis; de Duitse koning werd volgens een ongeschreven grondwet verkozen. Meestal droeg de Duitse koning ook de keizerskroon van het Heilige Roomse Rijk. Daarom worden deze koningen meestal keizer genoemd.

De dubbelkoppige adelaar was het wapen van het Heilige Roomse Rijk.

Toont alle 2 resultaten