Mesheft (1500-1700)

Een interessant geschenk van liefde uit het einde van de 16de – begin 17de eeuw. Twee minnaars op het uiteinde van een ijzeren mes.  Armen om elkaar heen geslagen, de man legt zijn linkerhand teder op de borst van zijn partner. De vrouw draagt ​​een sierlijke jurk en hoofdtooi en heeft een gedeeltelijk geopende waaier in haar rechterhand. De man draagt ​​een hoed, jas en broek. Aan zijn linkerheup hangt een zwaard.

De iconografie van het handvat en de vorm van het lemmet suggereert dat het mes een verlovingsgeschenk was in het midden van de late 16e of vroege 17e eeuw. Het was in die tijd gebruikelijk onder zowel Engelse als Nederlandse bruidegoms om hun bruiden een paar messen in een decoratieve schede te schenken. De vrouw droeg het geschenk gewoonlijk opgehangen aan haar middel als een symbool van haar status als minnares van het huishouden. Geleerden geloven dat deze traditie zich in het midden van de 14e eeuw in Europa ontwikkelde met de “attest van mes” om een ​​deal te sluiten, waarbij een mes werd aangeboden met het transport van eigendom. Op dezelfde manier vertegenwoordigt het verlovingsmes de claim van de man op de vrouw die het ontvangt.

Gedecoreerde messen waren duur in de 17e eeuw en een indicatie van status. Ze waren gewaardeerde geschenken, want messen waren noodzakelijke culinaire hulpmiddelen, niet alleen voor het snijden van vlees, maar ook, zoals lepels, om voedsel naar de mond te brengen. Vorken dienden dit doel pas in de volgende eeuw, toen de houding tegen het gebruik van de vingers om te eten meer alomtegenwoordig werd, vooral onder de hogere klassen.

Materiaal: brons/messing
Afmetingen heft: lengte 7 cm
Datering: 16de/17de eeuw
PAN registratie

PAN-type 29-02-05-02-01-03-01

referentie
http://wf4.nl/paginaTheo/theomes.htm#24-911