Knopen onderzocht

Convexe kop met dun kapje erover geponst

Soms zijn oude beschadigde knopen interessant. Zie hier een Franse knoop uit ca 1830-1850. Op de achterkant staat slecht leesbaar de tekst “Paris V.B. Dore” en een kroontje. Het gaat hierbij dus om een voorheen vergulde knoop. Deze zag er solide uit maar tijdens het schoonmaken liet het kapje los. Het kapje is dus ooit verguld geweest en is hierna geplaatst/gesoldeerd op de basis. Hierdoor leek het een solide knoop maar zijn de basis en kapje los van elkaar gemaakt. Het kapje is geperst en de basis gegoten.

Vroege balknoop

Bij een balknoop werd het kapje (het bolletje) waarschijnlijk los gestanst of gegoten als een soort U vorm. Het dekseltje werd gemaakt uit twee delen die aan elkaar gesoldeerd werden. Vervolgen werd het het kapje om het dekseltje heen gestanst zodat alleen nog de bodem zichtbaar was. Dit soort stans-technieken werden pas uitgevonden in de 18de eeuw. Dergelijke knoopjes krijgen daarom een datering mee vanaf  ca 1720. Zie gestanste knopen.

Wambuis

Van kleine lood/tinnen knopen wordt vaak gedacht dat deze aan één stuk gegoten zijn waarbij soms het oogje in het hete metaal is gedrukt. Bij de knoop in dit voorbeeld kun je zien dat deze bestaat uit meerdere delen. Zo te zien is het oogje al van te voren op de basis (achterplaat) geprepareerd waarna de twee delen zijn samengevoegd.