meellood – graanlood

utrechtsche courant 1901 – meelfabrieken

Meelloodjes zijn loodjes waarmee meelzakken e.a. graanproducten werden verzegeld om zo er voor te zorgen dat de inhoud gewaarborgd was. Daarnaast weden ze meestal gebruikt om aan te duiden van welke specifieke producent het product afkomstig was. Het was hiermee dus ook een soort reclame. Vaak staan op dit soort loodjes codes waarmee de kwaliteit werd aangegeven.

Alle graansoorten werden omstreeks 1850 nagenoeg geheel op ambachtelijke wijze verwerkt. De graan-verwerkende industrie kon pas opkomen in de tweede helft van de 19e eeuw, omdat
daarvóór allerlei regels en wetten de ontwikkeling in de weg stonden. Toen deze werden opgeheven is de industrie langzaam tot bloei gekomen.

Het gebruik van loodjes om meelzakken te verzegelen bij stoommeelfabrieken begon dus in de tweede helft van de 19e eeuw, toen industrialisatie en stoomtechnologie steeds belangrijker werden in de meelfabricage. De loodjes dienden aanvankelijk vooral om de zakken te verzegelen en de authenticiteit te waarborgen.

Oudere loodje kunnen dus geen kwaliteitsaanduiding hebben.

In ca 1875 was het aandeel buitenlandse meelfabrieken nog rond de 2%. In 1901 (zie krantenbericht) was dit al 50% en waren veel fabrieken inmiddels gesloten.

Wat betreft de kwaliteitsaanduidingen zoals “0” of “00”, die geven de fijnheid van het meel aan. Deze aanduidingen werden in de eerste helft van de 20e eeuw steeds gangbaarder, vooral in Europa. Ze ontstonden waarschijnlijk in Italië of andere landen met een sterke culinaire traditie waarbij de fijnheid van het meel een belangrijke rol speelt in de kwaliteit van brood en pasta.

Loodjes zijn er dus van de diverse soorten molenproducten zoals graan, boekweit, gerst, haver, tarwemeel, bloem, roggemeel, grutten, enzovoort. Bijna altijd staat er een kwaliteitsaanduiding op deze loodjes in de vorm van nullen (0=goed, 00=beter, 000=best). Ook werd dit wel eens gedaan met Romeinse cijfers.

Om verwarring te voorkomen: Thomasmeel (Thomasmehl) gemarkeerd met een ster (sternmarke) is geen graanproduct maar een kunstmest (fosfaat) een bijproduct van staalproductie.

referentie de geschiedenis van graanbewerking

Resultaat 1–45 van de 194 resultaten wordt getoond